Perspicuus Publishers

In Nederland lijkt het een nationale volkssport te worden om feest-en gedenkdagen ter discussie te stellen. Na zwarte piet, wel of geen paaseieren en lichte irritatie over de kerstman in plaats van het kindeke Jezus, lijkt de Dodenherdenking, vandaag 4 mei, de afgelopen weken ter discussie te staan. Enkele jaren geleden is de doelgroep die oorspronkelijk werd herdacht (degenen die omgekomen waren tijdens WOII, waaronder mensen tijdens de grootste massamoord op een specifieke bevolkingsgroep in de recente geschiedenis) al opgerekt naar degenen die zijn omgekomen “in oorlogssituaties en bij vredesoperaties”. Voor sommigen gaat dit  niet ver genoeg en hebben het voornemen dit op luidruchtige manier tijden het ‘moment suprème’ kenbaar te maken. De Dikke Van Dale definieert herdenken als: ‘stilstaan bij iets uit het verleden.’  In dit geval betekent dat vanavond twee minuten je mond houden, waarna je weer 525.558 minuten per jaar kunt discussiëren over hoe de invulling in de toekomst eruit kan zien. Met name in het Oude Testament van de Bijbel wordt regelmatig door diverse schrijvers opgeroepen om letterlijk een moment stil te staan bij belangrijke gebeurtenissen uit het verleden, vaak gevolgd door een feest. Het lijkt bij ons als mensen te horen. Een mooie traditie om in stand te houden en niet te verstoren voor eigen belang. 

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 4 mei 2018 in het Noordhollands Dagblad

Foto: ANP

Een onwaarschijnlijke locatie voor een bijeenkomst in de Thomaskerk, aanschurkend tegen het grote geld van deze wereld, waar ik vorige week woensdag uit de mond van dominee Ruben van Zwieten Het Verhaal van Pasen 2018 hoorde. Op een eigentijdse en een misschien wat ongebruikelijke manier reflecteerde de dominee van de Amsterdamse Zuidas, verbonden aan de Nieuwe Poort in het hartje van de Zuidas, op de omstandigheden in de huidige tijd. Via een opnieuw verteld Bijbelverhaal van David en Goliath, een Bijbellezing, een mini-Bijbelcursus en een overdenking, met tussendoor klanken van de Matteus Passion, voerde de dominee een gemêleerd gezelschap van atheïsten tot religieuzen in anderhalf uur mee over de weg van vrede; het thema van dit jaar. Zonder de opstanding van Jezus, want daar gaat het immers om bij Pasen, metafysisch te willen verklaren, gaf Van Zwieten een duidelijk paasboodschap mee: leef van het donker naar het licht! De boodschap van Jezus is vaak radicaal en ogenschijnlijk in tegenspraak met het leven van alledag. Leven we niet vaak van het licht naar het donker, van het leven naar de dood? Met de komst van Pasen is dit radicaal omgedraaid! Dat is niet alleen een boodschap voor de Zuidas, maar voor iedere as in ons leven. Waar draait het bij u om?

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 6 april 2018 in het Noordhollands Dagblad

Foto: Norbert van Onna

Beelden van bombardementen in Syrië en een woedende menigte van mensen aan de hekken van de Oostvaardersplassen. Afgelopen week kwamen twee uitersten pijnlijk samen. Vooral de reactie van laatste groep verbaasde me. Deze mensen bleken afgelopen weken beelden te hebben gezien van stervende dieren en togen en masse richting de Flevopolder om hun ongenoegen te uiten. Ik vroeg me af of ze de beelden uit Syrië gemist hadden. Deze beelden toonden duidelijk aan dat er iets goed mis ging daar, met 700 doden en honderdduizenden mensen die acuut door de honger bedreigd worden. Een veel urgenter demonstratiedoel! Helaas lijkt een deel van de bevolking oorlogsblind en heeft meer met dierenleed, dan met menselijk leed. Hadden we maar meer mensen, zoals deze vrouw, die het volgende gebed deelde, bij het zien van de beelden uit Syrië: Oh mijn God! Wie is de God van het onmogelijke? Heb medelijden met deze kinderen en hun ouders. Werk aan een wonder en beëindig dit bloedbad. Oh Vader, wat een verdriet, wat een leed! Mijn God! Ik voel me zo klein en machteloos in het aangezicht van dergelijke wreedheid. Ik wil elk klein kind en iedereen die midden in deze bloedige oorlog zit, in bescherming nemen. Het is maar waarvoor je in actie komt.

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 9 maart 2018 in het Noordhollands Dagblad

Foto's: Sledge Fisherman

Via een statirisch televisieprogramma moest ik vernemen dat tot eind vorig jaar de zogenoemde VerhalenArk (van Noach) in Hoorn lag afgemeerd. Het schip is inmiddels al weer vervroegd vertrokken vanwege ‘totale desinteresse in Hoorn’, aldus de eigenaar Aad Peters (poppenspeler en theatermaker) en ligt nu inmiddels (letterlijk) op Urk. Het is denk ik wat te kort door de bocht om een groep mensen weg te zetten als totale ongeïnteresseerde mensen. Afgelopen half jaar kwam ik regelmatig in de binnenstad van Hoorn en er is mij geen enkele verwijzing naar de loopplank van dit schip opgevallen. Anders had ik zeker een keer een bezoek gebracht. Ik draag een dergelijk initiatief een warm hart toe. Het doel van deze ark om Bijbelverhalen meer bekend te maken, als onderdeel van de Westerse cultuur is een streven dat steun verdient. Al helemaal als dit zonder het ‘opgeheven vingertje’ gebeurt of de intentie om ‘de wetenschap’ eens flink de oren te wassen. Daarom kunnen deze verhalen niet vaak genoeg verteld worden. Ik hoop daarom ook dat de inwoners van West-Friesland een tweede kans krijgen, net zoals in het verhaal over de ark van Noach. 

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 12 januari 2018 in het Noordhollands Dagblad

Vandaag: Bevrijdingsdag! Een moment om stil te staan bij de bevrijding van een tirannieke onderdrukker, 72 jaar geleden. Tot 2020 staat deze dag in het teken van ‘Geef vrijheid door’. Een enigszins vreemde slogan, aangezien je vrijheid niet doorgeeft, maar de verhalen die over vrijheid gaan. En dan is het aan de luisteraar wat hij ermee doet. Je komt dan tot de pijnlijke conclusie dat daar vaak weinig van terechtkomt. Zie de oorlogen die nog steeds wereldwijd worden uitgevochten, maar soms ook al in je eigen leefomgeving. Moet je dan stoppen met deze verhalen te vertellen? Nee, zeker niet! De Bijbel verhaalt al bijna tweeduizend jaar lang over de vrijheid die apostel Paulus beschrijft: “Jullie zeggen: ‘Wij mogen doen wat we willen.’ Maar ik zeg: Ja, maar niet alles is goed. Jullie zeggen: ‘Wij mogen doen wat we willen.’ Maar ik zeg: Ja, maar alleen als je daarmee ook de anderen helpt. Jullie moeten niet alleen aan jezelf denken, maar ook aan anderen.” (BGT / 1 Kor. 10:23-24). De mens is nooit te oud om dit in de praktijk te brengen. Vrijheid gaat dus niet alleen over jezelf, maar juist ook over de relatie met anderen. Degene die zich daarvoor wil inzetten, heeft de betekenis van ware vrijheid begrepen!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 5 mei 2017 in het Noordhollands Dagblad

Mijn zoontje van zes jaar wees op een plaatje van een kind zonder onderbenen, in een advertentie van een stichting die zich inzet voor kinderen met een handicap in ontwikkelingslanden. Ik legde hem uit wat er aan de hand was, waarna hij zei dat hij het erg zielig vond. En dat is het natuurlijk ook: in West-Europa wordt het als vanzelfsprekend aangenomen dat je op één of andere manier wordt geholpen. Er zijn echter veel landen waar je werkelijk volledig van anderen afhankelijk bent. In Nederland komen we helaas vaak niet verder dan klagen over de hoogte van het eigen risico; de rest wordt geregeld. In veel landen is alle gezondheidszorg (of juist het ontbreken ervan) geheel voor eigen risico…Zieken en zwakken hebben het nooit breed gehad in de maatschappij. Zo lezen we ook in de verhalen over Jezus. Hij was bijzonder begaan met deze ondergewaardeerde groep. Eén van de verhalen gaat over een lamme man die op een draagbed door zijn vrienden bij Jezus wordt gebracht. Opmerkelijk: niet door goede daden of door een groot geloof werd deze man uiteindelijk genezen, maar door het geloof van zijn vrienden. Wat goed dat er een geloofsgemeenschap is, waardoor je je gedragen weet!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 10 februari 2017 in het Noordhollands Dagblad

Komende zondag gaat de Week van gebed voor de eenheid weer van start, ondersteund door de Raad van Kerken. Aan het begin van het jaar markeert het een mooi streven: eenheid onder christenen bevorderen. Je zou bijna vergeten dat er onder christenen ook nog genoeg werk te verzetten is op weg naar meer verbondenheid. Dit jaar staat in het teken van Maarten Luther. Hij was het lontje in de het kruidvat dat de kerk aan het einde van de Middeleeuwen was. Een nieuw begin, maar in de eeuwen daarna deed zich een luxeprobleem voor:  sindsdien zijn tientallen nieuwe kerkelijke richtingen ontstaan. En dan vinden we het gek dat de traditionele kerken leeglopen. Aan de huidige generatie is dit niet meer uit te leggen. 500 jaar na dato is een mooi moment voor een nieuw begin: op zoek gaan naar wat verbindt, in plaats van dat wat christenen van elkaar scheidt. Of om met de apostel Paulus te zeggen:  De oude tijd is voorbij, de nieuwe tijd is gekomen. Die tijd is nu aangebroken. Het vraagt om vernieuwde inzet; van iedereen binnen en buiten de kerk, die zich er op één of andere manier mee verbonden voelt. Doet u  mee? Ik ben er klaar voor!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 13 januari 2017 in het Noordhollands Dagblad

 

Na bijna acht jaar in een adoptieprocedure te hebben gezeten, konden Reinier van Markus en zijn vrouw aan het einde van 2015 eindelijk hun adoptiezoon uit Slowakije in de armen sluiten. Zijn persoonlijke ervaringen met het gehele adoptieproces heeft hij samengebracht in deze uitgave. Het is geschreven om te laten zien dat het proces niet gemakkelijk is, maar juist ook schitterende hoogtepunten en soms diepe dalen kent. Het is vooral ook bedoeld om degenen die twijfelen om aan zo een proces te beginnen of er middenin zitten een hart onder de riem te steken en hen te ondersteunen in hun beslissing. Daarnaast is deze uitgave ook geschikt voor andere geïnteresseerden, zoals mensen die al één of meerdere procedures achter de rug hebben en benieuwd zijn hoe het anderen vergaat, mensen die begaan zijn met dit belangrijke onderwerp of mensen die in hun omgeving het proces van nabij hebben meegemaakt. Deze uitgave bevat ook een literatuurlijst en adressen van adoptiebemiddelingsbureaus, voor degenen die zich verder in dit onderwerp willen verdiepen.

Maak uw keuze voor een productvorm:

E-book | Amazon (Kindle) | Kobo | 1e druk | ISBN: 9789402152364 | juli 2016 | Prijs: € 4.99

Paperback | 1e druk | ISBN: 9789402152340 | juli 2016 | 110 pagina's | Prijs: € 14.99

Auteur: Reinier van Markus

Reacties

Tegenwoordig hoef je geen televisie aan te zetten, internetzoekmachine te openen of brievenbus te legen of je wordt wel overspoeld door allerlei goededoelenloterijaanbiedingen, soms zelfs in verhullende vorm. Onder het mom van goeddoen wordt je een beeld aangepraat dat je wel gek zou zijn als je je postcode, bankrekeningnummer of zelfs je vrienden niet opoffert voor het grote geld. Een simpele handeling en een klein geldbedrag lijken eenvoudig de weg te openen naar de hoofdprijs en en passant help je ook nog arme kindjes in Afrika of je dementerende buurvrouw die jij niet eens kent. Dit klinkt als een heldendaad, maar het is niets minder dan commerciële prietpraat. Mijn aversie tegen dergelijke praktijken wordt met name gevoed door de ongelukkige combinatie: een klein beetje geld geven met de kans om er zelf geldelijk (veel) beter van te worden. Een ietwat vreemde combinatie, waar het onduidelijk is wat het werkelijke motief van de gever is. Nu wil ik mij niet opwerpen als moraalridder, maar hierbij moet ik onwillekeurig denken aan woorden die aan Jezus worden toegeschreven: ‘Geven maakt gelukkiger dan ontvangen.’ Iets om bij stil te staan in de strijd tegen deze loterijterreur, tijdens de Week van het geld die volgende week begint.

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 11 maart 2016 in het Noordhollands Dagblad

Levenslust

Vorige week kwam een commissie met een advies aan de Tweede Kamer om geen ruimte te bieden aan familieleden en vrienden om hun geliefden, die hun leven als voltooid zien en niet ondraaglijk lijden,  te helpen met euthanasie. Ik besef dat ik me in een slangenkuil begeef, als dit onderwerp wordt aangesneden. Daarom leest u ook geen moreel oordeel of een pleidooi ter ondersteuning van voor-of tegenstanders. Tussen de stroom aan reacties die op gang kwam, viel er één op van de artsenfederatie KNMG. Deze niet-religieuze organisatie stelde de basale vraag: Hoe kunnen we als samenleving voorkomen dat mensen hun leven ‘voltooid’ achten? Een poging voor een bijdrage aan een antwoord. Een voltooid leven ervaren dat nog niet is afgelopen, lijkt me ook dodelijk vermoeiend. Als relatief jongere heb ik natuurlijk makkelijk praten, maar ik denk dat het leren omgaan met de (toekomstige) ouderdom vandaag al begint. Welke zaken geven zin aan het leven? Hoe ga ik om met tegenslagen? Kan ik accepteren dat niet alles op afroep verkrijgbaar is, in een wereld waar veel zaken met één muisklik geregeld zijn? Zijn geboorte en een vrijwillig levenseinde een recht? Onder dit gesternte staat hier natuurlijk het zelfbeschikkingsrecht ter discussie. Dit kan volgende week nog een levendige discussie opleveren, tijdens de Week van de euthanasie.

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 12 februari 2016 in het Noordhollands Dagblad

Recente uitgaven

Adopteren volgens Murphy 

E-book | Amazon (Kindle) | Kobo | 1e druk | ISBN: 9789402152364 | juli 2016 | Prijs: € 4.99

Paperback | 1e druk | ISBN: 9789402152340 | juli 2016 | 110 pagina's | Prijs: € 14.99

Auteur: Reinier van Markus

Binnenkort verwacht

De verblinde adelaar

2e druk | Auteur: H.C. Whitley